« روزى پيامبر ( ص ) با جمعى از مسلمانان از جمله حمزه در خانه‌اى نشسته بود كه ناگهان در به صدا درآمد . كسى از ميان حضار برخاست و نظرى افكند و در بازگشت گفت : اين عمر بن خطاب است كه شمشير حمايل كرده و پيش‌آمده است . عمر آن دم اسلام نياورده بود . حمزه گفت : اجازه بده داخل شود . اگر خواهان خير بود از وى دريغش نكنيم و اگر سوداى شر در سر داشت با شمشير خودش او را كشته آوريم . « 1 » پس از هجرت پيامبر ( ص ) به مدينه و ايجاد برادرى بين مهاجرين و انصار ، آن حضرت ميان وى و مولاى خود زيد بن حارثه پيوند برادرى برقرار كرد » . « 2 » پيامبر ( ص ) در حق عمويش حمزه مىفرمايد : « قسم به آنكه جانم دست اوست در آسمان هفتم نزد خدا نوشته شده است كه حمزه بن عبد المطلب اسد اللّه ( شير خدا ) و اسد رسول اللّه ( شير رسول خدا ) است . برترين عموهايم حمزه است . . . سرور شهيدان روز قيامت حمزه است » « 3 » حمزه

--> ( 1 ) - الثقات ابن حبان : 1 / 57 ، البدايه و النهايه : 3 / 101 ، سيره ابن هشام : 1 / 231 ، سيره ابن كثير : 2 / 36 . ( 2 ) - پيمان برادرى و مواخاه اول : در مكه بود بين ياران قرشى پيامبر ( ص ) و موالى آنان از بندگان آزاد شده و ميان حمزه و زيد بن حارثه و بين عبيده بن الحارث بن عبد المطلب و بلال مولاى ابو بكر ، ابى عبيده بن الجراح و سالم مولاى ابى حذيفه پيمان برادرى در حق و همبستگى ايجاد كرد . هدف اين پيمان ويران‌كردن ارزش‌هاى طبقاتى و قبيله‌اى و اقتصادى در راستاى عمق بخشيدن به ايمان آنان بود . پيمان برادرى دوم : در مدينه ميان مهاجرين و انصار از آزادگان و موالى بود . اين پيمان مشاركت در اموال و ارث را برقرار كرد تا زمانى كه خدا اين حكم را با آيه « وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ » * ( انفال 75 و احزاب 60 ) لغو نمود ، برقرار بود . اينجا در صدد شرح مواخاه ( برادرى ) نيستيم . « ترجمه آيه : و خويشاوندان نسبت به يكديگر در كتاب خدا سزاوارترند » ( 3 ) - ذخائر العقبى محب طبرى : 176 چ سال 1356 .